Je zou het toch gaan regelen?

Voor iemand met AD(H)D is het meestal moeilijk om dingen te regelen. In een relatie betekent dit vervolgens veel irritatie bij de partner, die het gevoel krijgt op te draaien voor alle hectiek die ontstaat door het gebrek aan geregelde zaken. Wat is er nu zo vervelend aan het gebrek aan geregel? Veel in het huidige leven bestaat bij de gratie van het geregel van de zaken omdat er zoveel in elkaar moet passen, bij elkaar moet kunnen komen en op elkaar moet worden afgestemd. Als je als AD(H)D ‘er gewoon kunt doen, wat er in je opkomt, meestal de voorliggende neiging, is er niets aan de hand. Het wordt pas een probleem als dat wat je doet ook in samenhang met andere dingen moet gebeuren of moet worden geregeld.

Is er dan niets aan te doen? Moet je het maar gewoon zo laten en de irritatie op de koop toe nemen? Het is in elk geval belangrijk te onderkennen, dat de een nu eenmaal meer kan regelen, meer kan ordenen dan de ander. Kun je het bespreekbaar maken onderling en van elkaar accepteren, dat het zo is, dan is er veel gewonnen. Wat echter veel gebeurt, is dat degene die het regelwerk op zich neemt, het gevoel heeft het alleen te moeten doen. Daar ontstaat de ruimte voor degene met AD(H)D om als een soort van ruilmiddel iets tegenover dat regelen van de partner te zetten. Dat kan van alles zijn, maar stop in elk geval met beloven dat het vanaf nu wel gaat gebeuren, dat je nu echt de dingen zult gaan regelen, omdat je zelf heel goed weet, dat dat niet het geval is. Accepteer dat dat iets is, wat je niet voor elkaar krijgt, en vindt dat niet erg. We hoeven niet allemaal grote organisatoren te zijn immers? Je anders voordoen dan je kunt, is zo jammer van alle verloren energie. Accepteer wat je niet kunt, en bied aan, wat je wel kunt: een goede partner.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *